Ruwe zee, natte lucht

De zee rijst op.

Voor het lot van één kleine boot
kijkt de hemel neer,
vol ingehouden tranen.
De mens in huis
kan het niet aanzien en duikt ineen.
Het paard op de kaap
kan zijn ogen niet afhouden
van de dolende boot.
De grootste dingen ter wereld
houden hun adem in,
machteloos tegenover
één heel klein ding.
Met haar kracht
kan de zee de boot verzwelgen.
Maar in het hart
weet niemand raad met die ene boot,
en de hemel huilt.
Voor één klein wezen
kunnen zee, hemel en land
niets doen.
Voor de wind houdt de hele wereld
één ogenblik
de adem in.
In ieder hart
vaart een boot
waarvan het de ogen niet kan afhouden.