Ширүүн далай, нойтон тэнгэр

Далай босно
Бяцхан нэг завины заяаны өмнө
Тэнгэр уйлахаа барьж
Доош ширтэнэ
Байшин доторх хүн

Харж чадахгүй бөхийж
Хошуун дээрх морь
Тэнүүчлэх завинаас
Нүдээ салгаж чадахгүй
Ертөнцийн хамгийн том юмс
Хамгийн жижиг ганц юмыг
Яаж ч чадахгүй
Амьсгаагаа дарна
Хүчээр бол
Далай завийг залгиж чадна
Гэвч сэтгэлээр
Тэр ганц завьд аргагүй болж
Тэнгэр уйлна
Жижиг оршихуйн өмнө
Далай ч, тэнгэр ч, газар ч
Юу ч хийж чадахгүй
Салхины өмнө бүх ертөнц
Нэг агшин
Амьсгаагаа зогсооно

Нүдээ салгаж чаддаггүй завь
сэтгэл бүрт
нэг нэг бий.