Дахин нийлсэн зам

Бён Ши Жигийн зураасыг аажуу дагаад үзвэл, тэр зураас жигд биш гэдгийг мэднэ. Тод байснаа бүдгэрнэ. Бүдүүн байснаа нарийсна. Зарим газраа тасрах шахам нарийсаж, Зарим газраа дахин амилж бүдүүрнэ. Ганц зураасны дотор өгсөлт уруудалт бий. Энэ бол амьдралын зураас. Амьдрал ч жигд биш. Хүчтэй үе бий, ядарсан үе бий. Тод үе бий, бүдэг үе бий. Тасрах гэж байснаа дахин залгагдана. Сэтгэлийг хамгийн их хөндөх нь тасрах шахам болсон газар. Зураас бараг арилтлаа нарийссан тэр газар. Тэнд бид амьсгаагаа дарна. Тасрах болов уу. Гэвч зураас тасардаггүй. Нарийссан хэвээрээ залгагдана. Тэгээд дахин амилна. Энэ бол тэсэхүйн дүр төрх. Тэсэхүй үргэлж хүчтэй байдаггүй. Тэсэхүйд тасрах шахам агшин бий. Цаашид тэсэхгүй юм шиг санагдах агшин. Гэвч тасрахгүй, Нарийхан ч гэсэн үргэлжлэх нь. Тэр бол тэсэхүй. Бүдүүнээр залгагдах нь л амьдрал биш. Тасрах шахам залгагдах нь ч амьдрал. Магадгүй тэр нь илүү гүн амьдрал. Хэн нэгний зураас ч одоо хаа нэгтээ нарийсаж байгаа байх. Тасарч буй биш. Зөвхөн нарийсаж байна. Ганц зураасны дотор нэгэн насны амьдрал багтжээ.