Artwork text
Αν ακολουθήσεις ήσυχα τη γραμμή του Μπιον Σι-Τζι, καταλαβαίνεις πως δεν είναι πάντα
ίδια.
Πυκνώνει κι έπειτα ξεθωριάζει. Παχαίνει κι έπειτα λεπταίνει. Κάπου λεπταίνει σαν να
πρόκειται να κοπεί, κι αλλού ξαναζωντανεύει και παχαίνει.
Μέσα σε μια γραμμή υπάρχουν καμπές.
Αυτή είναι η γραμμή της ζωής.
Κι η ζωή δεν είναι πάντα ίδια. Έχει στιγμές δύναμης και στιγμές κόπωσης. Στιγμές
καθαρές και στιγμές θολές. Μοιάζει να κόβεται κι έπειτα ξανασυνδέεται.
Η γραμμή του Μπιον Σι-Τζι κρατά μέσα της, όπως είναι, τον ρυθμό εκείνης της ζωής.
Αυτό που συγκινεί περισσότερο είναι το σημείο όπου η γραμμή σχεδόν κόβεται.
Εκείνο το σημείο όπου η γραμμή λέπτυνε τόσο που σχεδόν χάθηκε.
Εκεί κρατάμε την ανάσα μας.
Θα κοπεί;
Μα η γραμμή δεν κόβεται.
Μένει λεπτή και συνεχίζει.
Κι έπειτα ξαναζωντανεύει.
Αυτή είναι η μορφή της αντοχής.
Η αντοχή δεν είναι πάντα δυνατή. Έχει μια στιγμή που μοιάζει να κόβεται. Μια στιγμή
που φαίνεται πως δεν θα αντέξεις άλλο.
Μα να μην κόβεσαι, και να συνεχίζεις έστω και λεπτός.
Αυτό είναι η αντοχή.
Η γραμμή του Μπιον Σι-Τζι γνωρίζει εκείνη τη λεπτή συνέχεια.
Δεν είναι ζωή μόνο ό,τι συνεχίζει παχύ. Κι ό,τι συνεχίζει σαν να πρόκειται να κοπεί, είναι
ζωή.
Ίσως μάλιστα να είναι πιο βαθιά ζωή.
Μέσα σε μια γραμμή χωράει μια ολόκληρη ζωή.
Έργο 35 · «Νύχτα με φεγγάρι» · 1979 · πρώιμη περίοδος Τζέτζου ·
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.