Να συνεχίζεις όπως είναι

Το βήμα του γέροντα είναι βαρύ. Αν ήταν μόνος, θα είχε σωριαστεί. Μα το μικρόσωμο άλογο του Τζέτζου προχωρά πρώτο κι έπειτα γυρίζει να κοιτάξει. Τον καλεί καθώς απομακρύνεται: έλα γρήγορα. Το μπαστούνι στηρίζει το χέρι του.

Πατά τη γη γι’ αυτόν: σήκω, ακούμπησε άλλη μια φορά. Ένα μικρό καΐκι πάνω στη θάλασσα. Ακολουθεί τον ορίζοντα δείχνοντας την κατεύθυνση: από εδώ. Προχωρά ανοίγοντας πρώτο τον δρόμο: ακολούθησέ με. Ο γέροντας νόμιζε πως περπατούσε μόνος. Μα δεν ήταν έτσι. Το άλογο καλεί, το μπαστούνι ανασηκώνει, το καΐκι ανοίγει τον δρόμο. Όλο το τοπίο τον έπαιρνε μαζί του. Και δίπλα στον άνθρωπο που πιστεύει πως αντέχει μόνος, κάτι προχωρά έτσι μαζί του.