Το βόδι και ο γέρος

Ο γέροντας ακουμπά στο μπαστούνι, και το βόδι τον κοιτάζει κατάματα. Μια ολόκληρη ζωή όργωσαν μαζί τη γη. Την άνοιξη έβγαιναν μαζί στο χωράφι. Το καλοκαίρι άντεχαν μαζί τη ζέστη. Τον χειμώνα ξεκουράζονταν κάτω από το ίδιο γείσο. Ποτέ δεν αντάλλαξαν λόγο. Το βόδι δεν μιλά, κι ο γέροντας ήταν άνθρωπος λιγομίλητος. Όταν αργούσε το βήμα του βοδιού, ξεκουραζόταν πρώτος ο γέροντας. Κι όταν λύγιζε η πλάτη του γέροντα, σταματούσε πρώτο το βόδι. Έτσι περπάτησαν μια ολόκληρη ζωή πλάι πλάι. Τώρα γέρασαν κι οι δυο. Το χωράφι λιγόστεψε, το βήμα έγινε αργό. Μα το να κοιτάζονται κατάματα έμεινε ίδιο όπως στα νιάτα. Κι αυτό αρκεί.