Artwork text
Ο άντρας έχει κιόλας περάσει την κορυφή.
Τι είδε στην κορυφή, δεν το λέει.
Μόνο,
αφήνοντας τα πάντα πίσω από την πλάτη του,
κατεβαίνει αργά τη ράχη.
Η λυγισμένη πλάτη εκείνου που ανεβαίνει
είναι μια αγωνιώδης προσπάθεια προς ό,τι δεν έφτασε ακόμη.
Μα η λυγισμένη πλάτη εκείνου που κατεβαίνει
είναι το βάρος που κουβαλά κάποιος που έχει δει κιόλας τα πάντα.
Η κορυφή του όρουμ δεν ήταν τόπος για να μείνεις.
Ο άντρας την περνά και κατεβαίνει ξανά στο χώμα.
Το να ανεβαίνεις ψηλά δεν είναι όλη η ζωή.
Να αγκαλιάζεις ό,τι είδες, να αφήνεις κάτω ό,τι κέρδισες,
και να επιστρέφεις ξανά σ’ έναν χαμηλό τόπο.
Τότε το ανέβασμα ολοκληρώνεται με το κατέβασμα.
Έργο 45 · «Το ψαροχώρι» · 1978 · πρώιμη περίοδος Τζέτζου · Φουνγκτό
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.