اوروم

مرد از پیش
قله را پشت سر گذاشته است.
این‌که بر قله چه دیده،
نمی‌گوید.
تنها همه‌چیز را پشت سر نهاده
و آرام از یال پایین می‌آید.
پشتِ خمیده‌ی آن‌که بالا می‌رود
تلاشی است به سوی جایی
که هنوز بدان نرسیده.
اما پشتِ خمیده‌ی آن‌که فرود می‌آید
بارِ کسی است
که همه‌چیز را دیده است.
قله‌ی اورئوم
جای ماندن نبود.
مرد از آن گذشته
و دوباره بر خاک فرود می‌آید.
بالا رفتن
همه‌ی زندگی نیست.
آنچه دیده‌ای در دل نگه داشتن،
آنچه به دست آورده‌ای فرو نهادن،
و باز به جای پست بازگشتن.
اورئوم آن‌گاه
با فرود کامل می‌شود.
پشتِ پشتِ فرودآینده،
قله خاموش
او را بدرقه می‌کند.