Artwork text
خانهی کاهی بر تپه میماند،
قایق بر دریا شناور است.
درخت به سوی باد خم میشود،
اسب سر به سوی زورق برمیگرداند.
انسان دیده نمیشود.
اسب به جای او انتظار میکشد.
کسی دستور نداده است.
دلی که دیرزمانی با هم انتظار کشیده
در تن نشسته است.
اگر رفته بازنگردد نیز،
نگریستن دیرزمانی باقی میماند.
انتظار یعنی
دل را که به آن سوست
تا پایان نتوانی بازپس بگیری.
در جایی که انسان غروب کرده نیز،
انتظار غروب نمیکند.
Key context
بیون شیجی نقاش مدرن و معاصر کرهای بود که فودوی ججو را نه پسزمینه، بلکه شرط هستی میدانست. تنهایی، انتظار، باد و رنگ علف خشک در هنر او مدرنیسمی کرهای و گلوکال میسازند که در مکان ریشه دارد و به جهان گشوده است.
نقاشججوژاپنسئولبیوون (باغ مخفی چانگدوکگونگ)دوران مدرندوران معاصرهنرهنرهای تجسمی