Βυθιζόμενος στον χρόνο

Το αχυρόσπιτο μένει στον λόφο,
το καΐκι επιπλέει στη θάλασσα.
Το δέντρο γέρνει προς τον άνεμο,
το άλογο γυρίζει το κεφάλι προς το μικρό καΐκι.
Δεν φαίνεται άνθρωπος.
Το άλογο περιμένει αντί γι’ αυτόν.
Κανείς δεν του το ζήτησε.
Η μακρόχρονη αναμονή
έχει ποτίσει το σώμα του.
Κι αν δεν γυρίσει ό,τι έφυγε,
το να κοιτάζεις μένει για ώρα.
Η αναμονή είναι το να μη μαζεύεις ποτέ
μια καρδιά στραμμένη προς εκείνη τη μεριά.

Εκεί όπου δύει ο άνθρωπος,
η αναμονή δεν δύει.