Το γέρικο πεύκο και ο γέρος

Το καΐκι γίνεται κουκκίδα. Σε λίγο δεν θα φαίνεται. Δίπλα του, ένα γέρικο πεύκο κοιτάζει κι αυτό τη θάλασσα. Κι όμως, εκείνος δεν μπαίνει στο σπίτι. Γιατί φοβάται πως το καΐκι θα χαθεί τη στιγμή που θα γυρίσει την πλάτη. Και γιατί του φαίνεται πως, όσο το κοιτάζει, θα μένει ακόμη εκεί.

Με την ίδια καρδιά, το γέρικο πεύκο δεν μαζεύει το κλαδί του. Το δέντρο κι ο γέροντας ξέρουν πως το βλέμμα είναι το τελευταίο σκοινί που τους ενώνει.