Artwork text
Το άλογο έμεινε μόνο,
μα κάτω από τα πόδια του υπάρχει μαζί
μια μαύρη σκιά.
Ο ήλιος δεν επιστρέφει εκείνον
που δεν μπόρεσε να κρατήσει.
Μόνο αφήνει,
σ’ εκείνον τον άδειο τόπο,
μια σκιά.
Σε μια μέρα που ο καημός είναι τόσο βαθύς
που δύσκολα αντέχεις μόνος,
ο ήλιος στήνει σιωπηλά στο πλάι σου
μια μορφή που κινείται μαζί σου.
Γι’ αυτό το άλογο,
ακόμη κι αφού χάθηκε το καΐκι,
δεν είναι εντελώς μόνο.
Ίσως η παρηγοριά δεν είναι να σβήνεις τη θλίψη,
αλλά να μένεις ήσυχα στο πλάι εκείνης της θλίψης.
Έργο 77 · «Το καΐκι που επιστρέφει» · 1978 · πρώιμη περίοδος Τζέτζου
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.