Artwork text
Η θάλασσα κείτεται μακριά,
σ’ ένα απαλό χρώμα ξερού χόρτου.
Πάνω από τον ορίζοντα,
ένα μικρό καΐκι απομακρύνεται
δεχόμενο το φως του σούρουπου.
Η γραμμή ζωγραφίζει το σπίτι
κι έπειτα ξεγλιστρά στο κενό.
Ακολουθεί το χόρτο
κι έπειτα λύνεται στη θάλασσα.
Είναι γραμμή που δεν φυλακίζει τη μορφή.
Όπως δεν κρατάς το καΐκι που φεύγει,
έτσι κι η γραμμή δεν κρατά τα πράγματα.
Ίσως το ζωγράφισμα δεν είναι να κρατάς και να φυλάς,
αλλά να αφήνεις ήσυχα να φύγει ό,τι είναι να χαθεί.
Έργο 76 · «Το καΐκι που απομακρύνεται» · 1983 · μέση περίοδος
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.