Artwork text
ทะเลนอนอยู่ไกล
ในสีหญ้าแห้งจาง ๆ
บนเส้นขอบฟ้า เรือลำเล็ก
รับแสงยามเย็นแล้วจากไป
เส้นวาดบ้านแล้วหลุดไปในอากาศ
ตามหญ้าแล้วคลี่ออกสู่ทะเล
เป็นเส้นที่ไม่ขังรูปไว้
เหมือนไม่ยึดเรือที่จากไป
เส้นก็ไม่ยึดสิ่งของไว้
การวาด
ไม่ใช่การจับไว้
แต่คือการปล่อยสิ่งที่จะหายไป
อย่างเงียบ ๆ
แม้ปล่อยไป
ก็ยังมองจนถึงที่สุด
นั่นแหละ คือการวาด
Key context
พยอน ชี-จี เป็นจิตรกรเกาหลีสมัยใหม่และร่วมสมัย ผู้มองภูมิภาวะ Fūdo ของเชจูไม่ใช่ฉากหลัง แต่เป็นเงื่อนไขของการดำรงอยู่ ความโดดเดี่ยว การรอคอย ลม และสีของหญ้าแห้ง ก่อรูปเป็นสมัยใหม่นิยมเกาหลีแบบท้องถิ่น-สากลที่หยั่งรากในสถานที่และเปิดสู่โลก
จิตรกรเชจูญี่ปุ่นโซลบีวอน (สวนลับชางด็อกกุง)ยุคสมัยใหม่ยุคร่วมสมัยศิลปะวิจิตรศิลป์