เรือที่จากไป

ทะเลนอนอยู่ไกล
ในสีหญ้าแห้งจาง ๆ
บนเส้นขอบฟ้า เรือลำเล็ก
รับแสงยามเย็นแล้วจากไป
เส้นวาดบ้านแล้วหลุดไปในอากาศ
ตามหญ้าแล้วคลี่ออกสู่ทะเล
เป็นเส้นที่ไม่ขังรูปไว้
เหมือนไม่ยึดเรือที่จากไป
เส้นก็ไม่ยึดสิ่งของไว้
การวาด
ไม่ใช่การจับไว้
แต่คือการปล่อยสิ่งที่จะหายไป
อย่างเงียบ ๆ
แม้ปล่อยไป
ก็ยังมองจนถึงที่สุด
สิ่งนั้นด้วย จึงเป็นการวาด