Ang Paalis na Bangka

Ang dagat, sa maputlang kulay ng tuyong damo
Ay nakahigang malayo
Sa ibabaw ng abot-tanaw, isang munting bangka
Ang umaalis dala ang lumulubog na liwanag
Ang guhit, habang iginuguhit ang bahay, ay nawawala sa himpapawid
Habang sumusunod sa damo, ay nakakawala patungo sa dagat
Guhit itong hindi nagkukulong ng anyo
Kung paanong hindi pinipigil ang paalis na bangka,
Hindi rin pinipigil ng guhit ang mga bagay
Ang pagpipinta ay
Hindi ang paghawak nang mahigpit
Kundi ang tahimik na pagpapakawala
Sa maglalaho
Magpakawala ngunit patuloy na tumingin
hanggang wakas.
Kasama rin iyon sa pagpipinta.