Ieodo

Bughaw ang lahat.
Ang langit at dagat
ay lumamig sa iisang kulay.
Ang tuyong mga sanga sa dalampasigan
ay magkakabuhol,
nakadapa sa lupa.
Nananatili sa kanilang katawan
ang hanging humampas sa buong buhay nila.
Sa malayong gitna ng dagat,
isang mabatong pulo
ang lumulutang na tila maliit na tuldok,
hindi maabot.
Maaari nating tawagin itong
tanawin.
Ngunit napakalapit ng hangin
para tawagin lang itong gayon.
Hindi namamalayang gumagalaw ang laylayan ng damit
at lumalamig ang hininga.
Ang tumitingin
ay wala sa labas ng kuwadro.
Nakapaglakad na siya papasok
sa pagitan ng basang mga sanga.
Ang fūdo, ang klima at katangian ng isang lugar,
ay hindi pinagmamasdan lamang mula sa malayo.

Ito ay ang pagtayo sa loob nito,
pagsalubong sa parehong hangin,
at paglamig nang magkasama.
Malayo pa ang pulo.
Ngunit ang hangin
ay narito na.