Werktekst
Alles is blauw.
Hemel en zee
zijn afgekoeld tot één licht.
Aan de kust liggen dorre takken,
in elkaar verstrengeld,
laag tegen de grond.
Ver weg, midden in zee,
drijft één rotseiland
als een kleine stip.
Je zou dit
een landschap kunnen noemen.
Maar de wind is te dichtbij.
Wie kijkt,
staat niet buiten de lijst.
Door de natte takken heen
is hij al naar binnen gekomen.
Pungto
is niet iets wat je van ver bekijkt.
Het is erin staan,
dezelfde wind ontvangen,
en samen afkoelen.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.
schilderJejukunsteenzaamheidFūdo (milieu en klimaat)wachtenmodernismeglokalismeKoreaanse schilder