Werktekst
En in dat midden
hurken twee mensen
tegenover elkaar.
Ze begraven hun hoofd
in elkaars schouder
en verzamelen zich, klein,
als één kluit.
Een klein eiland.
Twee kleine mensen.
Maar op deze nauwe plek
is het gewicht
van de hele wereld te voelen.
De wind is groot.
De zee is breed.
De mens is klein.
Daarom komen ze dichter bij elkaar.
Standhouden
is niet
de reusachtige wereld overwinnen.
Misschien is het:
op elkaar leunen,
net genoeg
om niet in te storten.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.
