Dialoog

Het hele beeld heeft de kleur van droog gras.
In het midden staat een boom. Alle takken hellen naar één kant en tonen de richting van de onzichtbare wind. Ook als het nu niet waait, vertelt die helling van alle wind die voorbijging.
Op de heuvel eronder staan een paard en een ineengedoken mens. Ze zijn dicht bij elkaar, maar wisselen geen woorden. Het paard kan rennen, maar rent niet. De mens kan opstaan, maar staat niet op. Kunnen vertrekken en toch blijven. Dat is het hart van een metgezel.
Ver weg, onder de horizon, vaart een kleine boot voorbij en vliegt een vogel laag. Hemel en zee zijn in hetzelfde licht verzonken.
De mens en het paard in dit schilderij ontvangen dezelfde wind, blijven op dezelfde plek en buigen samen. Ze verklaren elkaar niet. Ze verdragen slechts samen het leven binnen hetzelfde pungto.
Een gesprek bestaat niet alleen uit gesproken woorden. Samen dezelfde wind ontvangen. Samen door dezelfde stilte gaan. Ook zonder woorden is dat een gesprek.
Misschien is het diepste gesprek wel het gesprek zonder woorden.