Werktekst
steunt op zijn stok.
De os
kijkt hem aan.
Een leven lang
ploegden zij samen
het land.
In de lente
gingen zij samen
het veld op.
In de zomer
verdroegen zij samen
de hitte.
In de winter
rustten zij
onder dezelfde dakrand.
Zij wisselden nooit
een woord.
De os
kon niet spreken.
De oude man
was een man
van weinig woorden.
Werd de stap van de os
trager,
dan rustte de oude man
eerst.
Boog de rug
van de oude man,
dan hield de os
eerst stil.
Zo liepen zij
een heel leven
naast elkaar.
Nu zijn zij beiden oud.
Het veld is kleiner.
De stap
trager.
Maar zoals zij
elkaar aankijken,
is het als
in hun jonge jaren.
En dat
is genoeg.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.