De koe en het kalf

Hij keerde terug met het lichaam van een negenenveertigjarige en werd weer een kind.
Hij keerde niet naar zijn geboorteplaats terug, maar naar de armen van zijn moeder.
Het veld waar zijn moeder werkte. De plek waar een kalf zijn moeder volgde. Het warme middaglicht waarin een kind om hen heen dwaalde.
Later zou dit licht verder opdrogen. Zijn moeder zou heengaan, het veld leeg raken, het kind een oude man worden.
Hetzelfde licht zou wegzinken in de kleur van eenzaamheid.

Maar nog niet.
Zijn moeder is nog op het veld, en hij kan zich nog aan haar vastklampen.
Nog even.