De Jeju-pony

Het grote paard heft zijn hoofd, het kleine paard buigt het.
Het ene kijkt ver weg, het andere tast de grond onder zijn voeten af.
Heffen en buigen. Kijken en het leven doorstaan. Die twee staan op één plek, dicht tegen elkaar aan.
Blauw en abrikooskleur worden zacht door de wind bestreken.
Binnenkort zinken deze kleuren naar de kleur van droog gras, en wordt de warmte eenzaamheid.
In 1975 keerde Byun Shi-Ji Seoul de rug toe en ging terug naar Jeju.
Ook hij had toen twee houdingen. Als de pony hief hij enerzijds het hoofd naar de wereld die zou komen, anderzijds boog hij het en drukte zijn neus in de ruwe grond onder zich.

In de kleuren die nog niet waren opgedroogd, stonden de twee tegen elkaar aan.