Artwork text
Том морь толгойгоо өргөж, жижиг морь толгойгоо гудайлгана.
Нэг нь алсыг харж, нэг нь хөл доорх газраа тэмтэрнэ.
Өргөхүй ба гудайлгахуй. Ширтэхүй ба амьдрахуй.
Тэр хоёр нэг газар зогсоно.
Биеэ ойртуулан наасан чигээрээ.
Хөх туяа, гүйлсний өнгө хоёр салхинд зөөлөн шүргэнэ.
Удахгүй энэ өнгө хатсан өвсний өнгөнд живж, дулаан нь ганцаардал болно.
1975 он. Бён Ши Жи Сөүлийг ардаа орхиж нутагтаа буцав.
Тэр үед түүнд ч хоёр зогсолт байв.
Жэжүгийн жижиг морь шиг нэг талдаа толгойгоо өргөж ирэх гэж буй ертөнцийг харж,
Нөгөө талдаа толгойгоо гудайлган хөл доорх барзгар газарт хамраа шигтгэв.
Хараахан хатаагүй өнгөн дотор хоёул бие биедээ түшин зогсож байв.
Key context
Бён Ши Жи бол Жэжүгийн Fūdo-г зүгээр нэг дэвсгэр бус, оршихуйн нөхцөл хэмээн дүрсэлсэн Солонгосын орчин үеийн зураач юм. Ганцаардал, хүлээлт, салхи, хатсан өвсний өнгө нь түүний урлагт орон нутаг ба дэлхийг холбосон глокал солонгос модернизмыг бүрдүүлдэг.