Werktekst
Ieder
in een eigen houding.
Maar allemaal
kijken zij
naar dezelfde zee.
Aan de rand
van de horizon:
één kleine boot.
Op het land
zijn er velen
naast elkaar.
Op zee
is er maar één.
De zon is dof.
De boot
gaat steeds verder weg.
De kraaien
roepen niet.
Zij verlaten alleen
hun plek niet.
Wachten
is misschien dit:
voor die ene
die alleen vertrok,
kijken wie bleven
samen
naar de zee.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.