Wrony na kamiennym murze

Na kamiennym murze siedzą wrony rzędem. Każda wygląda inaczej, ale wszystkie patrzą na to samo morze. Na końcu horyzontu mała łódź. Na lądzie jest wielu bliskich. Na morzu jest tylko jeden. Słońce jest mętne. Łódź oddala się coraz bardziej. Wrony nie krzyczą. Po prostu nie opuszczają swojego miejsca. Może czekanie polega na tym, że ci, którzy zostali, razem patrzą na morze za tego jednego, który odszedł sam.