Artwork text
با تنِ چهلونهساله بازگشت،
و دوباره کودک شد.
به زادگاه بازنگشت،
به آغوش مادر بازگشت.
دشتی که مادر در آن کار میکرد.
جایی که گوساله دنبال مادر میرفت.
نور گرمِ بعدازظهری که کودک
کنارشان میچرخید.
بعدها این نور خشکتر خواهد شد.
مادر خواهد رفت،
دشت خالی خواهد شد،
کودک پیر خواهد شد.
همان نور در رنگ تنهایی فرومینشیند.
اما هنوز نه.
هنوز مادر در دشت است،
و او میتواند کنار او آویزان بماند.
هنوز.
Key context
بیون شیجی نقاش مدرن و معاصر کرهای بود که فودوی ججو را نه پسزمینه، بلکه شرط هستی میدانست. تنهایی، انتظار، باد و رنگ علف خشک در هنر او مدرنیسمی کرهای و گلوکال میسازند که در مکان ریشه دارد و به جهان گشوده است.
نقاشججوژاپنسئولبیوون (باغ مخفی چانگدوکگونگ)دوران مدرندوران معاصرهنرهنرهای تجسمی