Het ploegen

Een rode zon vloeit wazig uit boven de velden.
Daaronder staan dorre takken op een rij.
Mens en os zijn in aardkleur verzonken en lijken één met de grond. Wie ploegt en wie wordt voortgetrokken, is niet te onderscheiden. Samen ploegen ze dezelfde dag.
In dit ene tafereel liggen alle kleuren die we tot nu toe zagen.
De kleur die niet stierf maar standhield. De kleur die tijd werd in plaats van aarde. De kleur die verdwenen lijkt en toch blijft ademen.
Het is de kleur die wat lang op dit land standhield uiteindelijk verkreeg.
De kleur van droog gras is een levende kleur die blijft, ook nadat het leven lang heeft volgehouden.