Artwork text
Nad polem niewyraźnie rozlewa się czerwone słońce.
Pod nim suche gałęzie stoją w szeregu.
Człowiek i wół zanurzeni są w barwie ziemi, jakby razem z ziemią
stali się jednym ciałem.
W tej jednej scenie mieszczą się wszystkie barwy, które dotąd
widzieliśmy.
Barwa, która nie umarła, lecz wytrwała.
Barwa, która przestała być tylko ziemią i stała się czasem.
Barwa, która wygląda, jakby zniknęła, a jednak wciąż oddycha.
To barwa, którą w końcu otrzymuje to, co długo wytrwało na tej
ziemi.
Kolor suchej trawy jest żywą barwą,
która zostaje na końcu,
nawet gdy życie długo już wytrwało.
Key context
Byun Shi-Ji był koreańskim malarzem nowoczesnym i współczesnym, który ukazywał Fūdo Jeju nie jako tło, lecz jako warunek istnienia. Samotność, oczekiwanie, wiatr i barwa suchej trawy tworzą w jego sztuce glokalny koreański modernizm, zakorzeniony w miejscu i otwarty na świat.