Çift Sürme

Kırda kızıl bir güneş bulanıkça yayılır.
Altında kuru dallar bir sıra durur.
İnsan da öküz de toprak rengine gömülmüş, toprakla tek beden gibi görünür. Kimin sürdüğü, kimin çekildiği ayırt edilemez. İkisi aynı günü sürer.
Bu tek sahnede şimdiye dek gördüğümüz bütün renkler vardır.
Ölmeyip dayanmış renk. Toprak değil, zaman olmuş renk. Kaybolmuş görünürken yine de nefes alan renk.
Bu toprakta uzun süre dayananın sonunda kazandığı renktir.
Kuru ot yaprağı rengi, hayat uzun süre dayandıktan sonra bile kalan canlı renktir.