Artwork text
Tezgâhın üstünde dört balık.
Denizin armağanı gibi orada dururlar.
Anne ile çocuk sessizdir.
Her biri kendi düşüncesinin içine çekilir.
Yan yana otururlar.
Ama iki küçük ada gibidirler.
Gelmeyen müşteriyi beklerler.
Annenin yüreğine kaygı siner.
Çocuğun gözü uzakta, ufkun ucundaki tekneyi izler.
O çizginin ötesinde baba vardır.
Bir tekne, suyun üstünde yüzer.
Geniş denizin ortasında bir küçük ada daha.
Baba da sessizdir.
Ağı çeker.
Yine çeker.
Rüzgâr yönsüz eser.
Yine de küreği bırakmaz.
Şu dört balık, onun elinden çıkıp bu yakada, karada durur.
O tek öğün, bugünün nedenidir.
Birden başını kaldırır.
Ufkun ucunda bulanık bir nokta.
Görmese de bilir.
Orada karısı vardır.
Çocuğu vardır.
Ufuk çizgisi, iki insan arasındaki uzaklıktır.
Dokunamazlar.
Ama kopmazlar.
Bu yakada anne tekneyi izler.
Öte yakada baba karayı izler.
Birbirlerini görmeden aynı çizgiye bakarlar.
Balıklar sessizdir.
Ama derin denizin hikâyesini karaya taşırlar.
Babanın terini.
Ailenin bir öğününü.
Dönüş saatini.
Sessizlik uzadıkça bekleyiş derinleşir.
Tezgâhın önündeki küçük yerde bir ailenin günü akar.
Birinin ayak sesi orada durana kadar, bugün de böyle geçer.
Key context
Byun Shi-Ji, Jeju’nun Fūdo’sunu bir arka plan değil, varoluşun koşulu olarak resmeden modern ve çağdaş bir Koreli ressamdı. Yalnızlık, bekleyiş, rüzgâr ve kuru ot rengi, sanatında yerel ile evrenseli birleştiren glokal bir Kore modernizmi oluşturur.