ไถนา

ดวงอาทิตย์แดงดวงหนึ่ง พร่าเลือนอยู่เหนือทุ่ง ใต้ลงมา กิ่งไม้แห้งยืนเรียงเป็นแถว คนกับวัวจมอยู่ในสีดิน ราวเป็นร่างเดียวกับผืนดิน แยกไม่ออกว่าใครไถนา และใครถูกลากไป ทั้งสองกำลังไถวันเดียวกัน ในฉากเดียวนี้ สีทั้งหมดที่เคยเห็นมาอยู่ครบ สีที่ไม่ตายและทนอยู่ สีที่ไม่ใช่ดิน แต่กลายเป็นเวลา สีที่เหมือนหายไปแล้ว แต่ยังหายใจอยู่จนสุดท้าย สิ่งที่ทนมานานบนผืนดินนี้ ในที่สุดจึงได้สีนั้นมา สีหญ้าแห้งคือสีที่ยังมีชีวิต แม้ชีวิตจะทนมานาน ก็ยังเหลืออยู่จนถึงที่สุด