Artwork text
ดวงอาทิตย์แดงดวงหนึ่ง
พร่าเลือนอยู่เหนือทุ่ง
ใต้ลงมา กิ่งไม้แห้งยืนเรียงเป็นแถว
คนกับวัวจมอยู่ในสีดิน
ราวเป็นร่างเดียวกับผืนดิน
แยกไม่ออกว่าใครไถนา
และใครถูกลากไป
ทั้งสองกำลังไถวันเดียวกัน
ในฉากเดียวนี้
สีทั้งหมดที่เคยเห็นมาอยู่ครบ
สีที่ไม่ตายและทนอยู่
สีที่ไม่ใช่ดิน แต่กลายเป็นเวลา
สีที่เหมือนหายไปแล้ว
แต่ยังหายใจอยู่จนสุดท้าย
สิ่งที่ทนมานานบนผืนดินนี้
ในที่สุดจึงได้สีนั้นมา
สีหญ้าแห้งคือสีที่ยังมีชีวิต
แม้ชีวิตจะทนมานาน
ก็ยังเหลืออยู่จนถึงที่สุด
Key context
พยอน ชี-จี เป็นจิตรกรเกาหลีสมัยใหม่และร่วมสมัย ผู้มองภูมิภาวะ Fūdo ของเชจูไม่ใช่ฉากหลัง แต่เป็นเงื่อนไขของการดำรงอยู่ ความโดดเดี่ยว การรอคอย ลม และสีของหญ้าแห้ง ก่อรูปเป็นสมัยใหม่นิยมเกาหลีแบบท้องถิ่น-สากลที่หยั่งรากในสถานที่และเปิดสู่โลก
จิตรกรเชจูญี่ปุ่นโซลบีวอน (สวนลับชางด็อกกุง)ยุคสมัยใหม่ยุคร่วมสมัยศิลปะวิจิตรศิลป์