ทะเลคือน้ำตาของแฮนยอ

มองแวบเดียว
ก็เป็นเพียงภาพสีเหลือง
เส้นขอบฟ้าเส้นหนึ่ง
เส้นดำไม่กี่เส้น
แต่มองนาน ๆ ก็ต่างออกไป
ตรงกลาง
แฮนยอ หญิงนักดำน้ำ นอนคว่ำอย่างหนักอึ้ง
ร่างนั้น
ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
ไกลออกไปทางซ้าย
เรือน้อยลำหนึ่ง
เกาะอยู่บนเส้นขอบฟ้าราวจุด
มองเร็ว ๆ ก็ไม่เห็น
ต้องมองนาน ๆ จึงเห็น
สิ่งที่ทะเลได้หลั่งไว้
สีที่ซีดจาง
ไม่ได้ว่างเปล่า
ความเศร้าที่ไม่ได้เอ่ย
ซึมซาบอยู่ข้างใน
การเฝ้ามองนาน ๆ
คือการค้นหาเสียงร่ำไห้อันยาวนาน
ในสีที่ซีดจางนั้น
คนก็เช่นกัน
มองเร็ว ๆ ก็ผ่านเลย
ต้องมองนาน ๆ จึงเห็น
เสียงร่ำไห้ที่อยู่ข้างใน