ท่าเรือ

เส้นดำหนึ่งเส้น
ยื่นเข้าไปในทะเล
ไม่ใช่ทาง
แต่คือหนึ่งขีด
ขีดที่แห้ง
แต่ปลายของมัน
ยังเปียกอยู่
เรือเปล่าลำหนึ่ง
มาเทียบท่าแล้ว
ไม่มีใคร
ขึ้นจากเรือ
ปลายท่าเรือ
มีห่อสัมภาระหนึ่งห่อ
ปมยังคง
ผูกไว้อย่างเดิม
ฝนผ่านไป
แดดผ่านไป
ลมผ่านไป
ปม
ไม่คลาย
อีกาตัวหนึ่ง
มาเกาะแล้วจากไป
สีหญ้าแห้ง
ซีดลงอีกเล็กน้อย
ระหว่างนั้น
ฤดูร้อนและฤดูหนาว
ผ่านไปหลายครั้ง
ทุกสิ่งแห้งลง
มีเพียงการรอคอย
ที่ไม่แห้ง
ข้างมัน
มีคนหนึ่งนั่งอยู่
เหมือนห่อสัมภาระ
ยังไม่ถูกแก้ปม