สนเฒ่ากับชายชรา

เรือค่อย ๆ กลายเป็นจุด อีกไม่นานก็จะมองไม่เห็น สนเก่าอยู่ข้าง ๆ และมองทะเลด้วยกัน ถึงอย่างนั้นชายชราก็ไม่เข้าบ้าน เพราะทันทีที่หันกลับ เรืออาจหายไป ตราบใดที่เขายังมอง มันเหมือนยังอยู่ตรงนั้น สนเก่าก็คงใจเดียวกัน จึงไม่เก็บกิ่งที่ยื่นไปทางทะเลกลับมา ต้นไม้แก่กับคนแก่รู้ดีว่า การมองต่อไป คือเชือกเส้นสุดท้ายที่รักษาเรือลำนั้นไว้