De steiger

Eén zwarte lijn
loopt de zee in.
Geen weg,
maar een penseelstreek.
Een droge streek.
Maar zijn uiteinde
is nog nat.
Een lege boot
is aangemeerd.
Niemand
is uitgestapt.
Aan het einde van de steiger
ligt een bundel bagage.
De knoop
is nog steeds gelegd.
Regen ging voorbij.
Zon ging voorbij.
Wind ging voorbij.
De knoop
ging niet los.
Een kraai kwam één keer zitten
en ging weer.
De kleur van droog gras
verbleekte iets verder.

Intussen
enkele zomers
en winters.
Terwijl alles opdroogde,
droogde alleen het wachten
niet op.
Ernaast
zit een mens.
Als een bundel bagage.
Nog altijd
niet losgemaakt.