Werktekst
maar één streek.
Een dorre streek.
Maar het uiteinde ervan
is nog nat.
De vertrokken boot
ging voorbij de horizon
en is niet meer te zien.
Aan het einde
van de steiger
één bundel bagage.
De knoop
is nog gebonden
zoals hij was.
De regen
ging voorbij.
De zon
ging voorbij.
De wind
ging voorbij.
De knoop
ging niet los.
Een kraai
kwam één keer zitten
en vloog weer weg.
De kleur van verdord gras
verbleekte
nog een beetje.
Ondertussen
enkele zomers
en winters.
Terwijl alles
opdroogde,
droogde alleen het wachten
niet op.
Ernaast
zit een mens.
Als een bundel bagage.
Nog niet
losgemaakt.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.
