Artwork text
Μια μαύρη γραμμή που μπήκε στη θάλασσα.
Δεν είναι δρόμος.
Είναι μια πινελιά.
Πινελιά στεγνή.
Μα η άκρη της είναι ακόμη υγρή.
Το καΐκι που έφυγε πέρασε τον ορίζοντα
και δεν φαίνεται.
Στην άκρη της προβλήτας, ένας μπόγος.
Ο κόμπος είναι όπως δέθηκε.
Πέρασε η βροχή.
Πέρασε το φως.
Πέρασε ο άνεμος.
Ο κόμπος δεν λύθηκε.
Ένα κοράκι κάθισε μια φορά κι έφυγε.
Το χρώμα του ξερού χόρτου ξεθώριασε λίγο ακόμη.
Στο μεταξύ,
λίγα καλοκαίρια και λίγοι χειμώνες.
Κι ενώ όλα στέγνωναν,
μόνο η αναμονή δεν στέγνωσε.
Στο πλάι της κάθεται ένας άνθρωπος.
Σαν τον μπόγο.
Άλυτος.
Έργο 79 · «Το γέρικο πεύκο και ο γέροντας» · 1987 · μέση περίοδος
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.