Ο μόλος

Μια μαύρη γραμμή που μπήκε στη θάλασσα.
Δεν είναι δρόμος.
Είναι μια πινελιά.
Πινελιά στεγνή.
Μα η άκρη της είναι ακόμη υγρή.
Ένα άδειο καΐκι έφτασε στην προβλήτα.
Κανείς δεν κατέβηκε.
Στην άκρη της προβλήτας, ένας μπόγος.
Ο κόμπος είναι όπως δέθηκε.
Πέρασε η βροχή.
Πέρασε το φως.
Πέρασε ο άνεμος.
Ο κόμπος δεν λύθηκε.
Ένα κοράκι κάθισε μια φορά κι έφυγε.
Το χρώμα του ξερού χόρτου ξεθώριασε λίγο ακόμη.
Στο μεταξύ,
λίγα καλοκαίρια και λίγοι χειμώνες.
Κι ενώ όλα στέγνωναν,
μόνο η αναμονή δεν στέγνωσε.
Στο πλάι της κάθεται ένας άνθρωπος.
Σαν τον μπόγο.
Άλυτος.