Η θάλασσα είναι το δάκρυ των haenyeo

Αν το δεις μεμιάς, είναι απλώς μια κιτρινωπή εικόνα.
Μια γραμμή ορίζοντα, λίγες μαύρες γραμμές.
Μα αν κοιτάξεις για ώρα, είναι αλλιώς.
Στη μέση, μια γυναίκα της θάλασσας κείτεται βαριά μπρούμυτα.
Το σώμα της φανερώνεται αργά.
Αριστερά, μακριά, ένα μικρό καΐκι
κρέμεται στον ορίζοντα σαν κουκκίδα.
Αν κοιτάξεις γρήγορα, δεν φαίνεται.
Μόνο αν κοιτάξεις για ώρα βλέπεις ό,τι έχυσε η θάλασσα.
Το ξεθωριασμένο χρώμα δεν είναι άδειο.
Μια θλίψη που δεν ειπώθηκε
έχει διαποτίσει το εσωτερικό του.
Το να κοιτάζεις για ώρα σημαίνει να βρίσκεις,
μέσα στο ξεθωριασμένο χρώμα, ένα παλιό κλάμα.
Έτσι είναι και ο άνθρωπος.
Αν κοιτάξεις γρήγορα, τον προσπερνάς.
Πρέπει να κοιτάξεις για ώρα
για να δεις το κλάμα μέσα του.