Artwork text
Στην κοντινή αμμουδιά σπάει άσπρο κύμα, και μια γυναίκα κάθεται γερμένη λοξά.
Το δέρμα, η άμμος και η θάλασσα βυθίστηκαν στο ίδιο φως.
Αν ήταν χρώμα φρεσκοβαμμένο, θα ήταν πιο καθαρό και πιο ελαφρύ.
Μα τούτο το χρώμα ξεθώριασε δεχόμενο για καιρό τον ήλιο και αντέχοντας τον άνεμο.
Ήταν ένα φως, μα μέσα του σωρεύτηκαν πολλοί χρόνοι.
Το βάθος δεν έρχεται με το να πυκνώνει.
Γεννιέται μόνο ύστερα από μακρά αντοχή και ξεθώριασμα.
Έργο 41 · «Η θάλασσα είναι τα δάκρυα των γυναικών της θάλασσας» ·
Key context
Ο Μπιουν Σι-Τζι ήταν Κορεάτης ζωγράφος της νεότερης και σύγχρονης τέχνης που αντιμετώπισε το Fūdo της Τζέτζου όχι ως φόντο αλλά ως όρο ύπαρξης. Η μοναξιά, η αναμονή, ο άνεμος και το χρώμα του ξερού χόρτου συγκροτούν έναν γκλοκαλικό κορεατικό μοντερνισμό.
