Haenyeo

Op het nabije zand breken witte golven en zit een vrouw schuin achterovergeleund.
Haar lichaam, uit het water gekomen, rust even aan land. Huid, zand en zee zijn in dezelfde kleur verzonken.
Was de kleur pas aangebracht, dan zou ze scherper en lichter zijn geweest.
Maar deze kleur is verbleekt na lang zon te hebben ontvangen en wind te hebben verdragen. Het was één kleur, maar vele tijden lagen erin over elkaar heen. Zo diep als het water waar deze vrouw doorheen ging.
Diepte ontstaat niet door donkerder te worden.
Pas na lang verdragen en verbleken ontstaat ze.