Dorp aan zee

Aan zee zitten enkele huizen met strodaken laag bij de grond.
Stenen muren omsluiten de huizen, en bomen zonder bladeren steken hun takken naar de zee uit.
Ver weg een kleine boot. Hij heeft het land verlaten en volgt de weg over het water.
Er is geen mens te zien.
Maar de huizen dragen sporen van wachten, de muren bevatten de tijd van het bewaren, en in de dorre takken blijft de wind achter van talloze keren uitgeleide doen.

Een zeedorp is geen dorp dat naast de zee is gebouwd.
Het is de plek waar iemand vertrekt en iemand blijft om de plaats van terugkeer te bewaken.
Waar zee en land elkaars leven delen en aan elkaar toevertrouwen.