Deniz kıyısındaki köy

Kıyıda birkaç saz damlı ev alçakta durur.
Taş duvar evleri sarar; yapraklarını yitirmiş ağaçlar dallarını denize uzatır.
Uzakta küçük bir tekne. Karadan ayrılıp su üstündeki yolda gider.
İnsan görünmez.
Ama evlerde beklemenin izi, taş duvarda koruyarak geçirilmiş zaman, kuru dallarda sayısız gidişi uğurlamış rüzgâr kalır.

Kıyı köyü, denizin yanına kurulmuş bir köy değildir.
Birinin gittiği, birinin kalıp dönülecek yeri koruduğu yerdir.
Denizle karanın birbirinin hayatını paylaşarak üstlendiği yerdir.