Deniz Tanrısına Adak

Eğiliş göğe ve denize yönelir,
gözlerse hep uzakta yüzen tekneye gider.
Dua tanrıya, gönül tekneye.
Bir insanın içinde iki ayrı yere ayrılırlar.

O küçük tekne, sınırı geçen insanın işidir,
bu kaya onun esenliğinin dilendiği yer.
Dilenebilecek her şey dilendi.
Yine de içi rahat etmez,
dua bittikten sonra bile
gözler denizden dönemez.
Sonsuz denizle yalnız kara arasında
bir dilek gideni kalana bağlar.
İnsanın insan için yapabileceği
en eski şey,
ellerini böyle birleştirmekti.