Deniz kıyısındaki köy

Güneş denizin üstündedir, küçük bir tekne ufku geçer.
Sağdaki burunda saz damlı bir ev alçakta yere kapanmış, taş duvarla birlikte yerini korur. Aşağı kıyıda elinde olta tutan bir insan durur.
Tekne uzağa çıkar, ev karada kalır, insan aralarında denize bakar.
Kıyı köyü yalnız evlerin toplandığı yer demek değildir.
Giden tekneyle kalan evin, denizden kazanılan hayatla karada bekleyen hayatın aynı yerin doğası içinde birleştiği yerdir.
Biri denize açılır, biri dönülecek yeri korur.
Köy, ikisinin arasında gününü yaşar.