روستای ساحلی

خورشید بر فراز دریاست
و زورقی کوچک از خط افق می‌گذرد.
بر دماغه‌ی راست، خانه‌ای کاه‌پوش کوتاه خمیده
با دیوار سنگی جای خود را نگاه می‌دارد.
پایین، کنار آب، انسانی با چوب ماهیگیری ایستاده است.
قایق دور می‌شود،
خانه بر زمین می‌ماند،
و انسان میان آن دو به دریا می‌نگرد.
دهکده‌ی دریایی فقط جایی نیست که خانه‌ها گرد آمده‌اند.
جایی است که قایقِ رونده و خانه‌ی مانده،
زندگی‌ای که از دریا می‌آید و زندگی‌ای که بر زمین انتظار می‌کشد
در یک اقلیم به هم پیوسته‌اند.
کسی به دریا می‌رود
و کسی جای بازگشت را نگاه می‌دارد.
در میان آن دو،
دهکده یک روز را زندگی می‌کند.