De bedelaar

Een veld in de kleur van droog gras.
Een plek waar de wind lang voorbijging.
Daar staat een mens.
Zijn kleed is lang, zijn voeten bloot.
Hij liep en hield stil.
De wind noemde hem een bedelaar.
Maar hij is niet gekomen
om te bedelen.

Hij is door wind en wolken
heen gegaan.
Hij bezit niets.
Heeft niets te verliezen.
Daarom is hij licht.
Een man van wind en wolken.
In het lege veld
kijkt hij nog altijd ergens heen.
De ogen van wie niets bezit,
kijken het verst.