De rand van de klif

Aan het einde van een lage heuvel staat een paard ineengedoken, een zwarte omtrek.
Er gebeurt niets bijzonders. Alleen één kleur kleurt tegelijk de heuvel, de zee en de hemel.
Voor Byun Shi-Ji was deze kleur geen verf om mee te schilderen.
Deze kleur van droog gras aanbrengen was Jeju aanroepen. Telkens als zijn penseel het doek raakte, kwamen de zon en de wind van dat land mee.
Het paard aan de rand van de klif en de zee eronder ademen in dezelfde kleur hetzelfde pungto.
Deze kleur bedekt het landschap niet. Ze maakt het pungto zichtbaar.
Deze kleur is dit land.
Daarom heeft hij zijn hele leven die ene kleur niet verlaten. Van kleur veranderen betekende voor hem zijn eigen plek opgeven.