Gilid ng Bangin

Sa dulo ng mababang burol, nakayukyok na nakatayo ang isang kabayong may itim na balangkas.
Walang natatanging pangyayari rito. Iisang liwanag lamang ang sabay na kumukulay sa burol, dagat at langit.
Para kay Byun Shi-Ji, ang kulay na ito ay hindi lamang pinturang magagamit.
Ang pagpahid ng kulay ng tuyong damo ay pagtawag sa Jeju. Sa bawat pagdampi ng pinsel, kasama ang araw at hangin ng lupaing iyon.
Ang kabayo sa bangin at dagat sa ibaba ay humihinga sa iisang kalikasan at buhay ng pook, sa loob ng iisang kulay.
Hindi tinatakpan ng kulay ang tanawin. Inilalantad nito ang kalikasan at buhay ng pook.
Ang kulay na ito ang lupaing ito.
Ito ang dahilan kung bakit hindi niya iniwan ang iisang kulay sa buong buhay. Para sa kaniya, ang pagpapalit ng kulay ay pagtalikod sa sariling lugar.