Werktekst
niet wankelt.
Maar zelfs in het wankelen
vergeet hij niet
waarheen hij moet kijken.
Hij volgt de vertrekkende boot niet.
Waar hij naar kijkt,
ligt voorbij de plek
waar de boot heen moet —
de lege horizon,
nog door niets geraakt.
De horizon is geen einde.
Het is de plek
waar de zichtbare wereld
en de wereld die nog niet gekomen is
elkaar raken.
Bestaan
is niet staan
op een vaste maatstaf.
Het is,
ook wanneer de maatstaf wankelt,
niet naar wat voorbij is kijken,
maar naar wat komt
de eigen blik oprichten.
Zo staat de mens
midden in een wankelende wereld.
Kerncontext
Byun Shi-Ji was een Koreaanse moderne en hedendaagse schilder die Jeju’s Fūdo niet als decor, maar als bestaansvoorwaarde schilderde. Eenzaamheid, wachten, wind en de kleur van droog gras vormen een glokaal Koreaans modernisme dat plaats en wereld met elkaar verbindt.