Ганхах тэнгэрийн хаяа

Тэнгэрийн хаяа ганхана
Ертөнцийн жишиг ганхана
Газар ч
Байшин ч
Завь ч
Байраа алдсан мэт долгилно
Тэдний дунд
Таяг тулсан нэг хүн
Зогсож байна
Тэр ганхахгүй байгаа
Юм биш
Таяг нь үүнийг хэлнэ.
Ганхдаг учраас тулдаг.
Харин ганхаж байхдаа ч
Хаашаа харахаа
Мартдаггүй
Тэр явж буй завийг
Дагадаггүй
Явсныг дагасан нүд
өнгөрсний зүг нурна.
Түүний харж буй нь
Завины очих газрын цаана
Хараахан юу ч хүрээгүй
Хоосон тэнгэрийн хаяа
Тэнгэрийн хаяа бол төгсгөл биш
Харагдах ертөнц ба
Хараахан ирээгүй ертөнцийн
Хоорондоо шүргэлцэх газар юм
Оршино гэдэг
Хатуу жишиг дээр зогсох явдал
Биш
Жишиг ганхах үед ч
Өнгөрсний зүг биш

Ирэх зүгт
Өөрийн харцаа тогтоох явдал юм

Тэр өнөөдөр ч
ирээгүй зүйлийг харна.
Тэр харах үйл нь
түүнийг зогсоож байна.