Ганхах тэнгэрийн хаяа

Бүхэл зураг шаргал дүрэлзэнэ
Газар ч, тэнгэр ч

Нэг туяанд ганхана
Дээр нь нарийн нэг зураас бий
Тэр бол тэнгэрийн хаяа
Тэр зураасны доор
Нэг завь цэг мэт хөвнө
Доошоо буувал
Хар бийрийн зураас салхи мэт долгилж
Хажууд нь сүрлэн дээвэртэй байшин бөхийжээ
Нэг хүн ч жижигхэн зогсоно
Тэр том биш
Байшин ч жижиг, завь ч алс
Гэвч ганхах юмсын дунд
хамгийн жижиг тэр хүн
энэ зургийн төв юм.
Хүн үргэлж хаа нэгтээ зогсдог
Хөл доор нь газар бий
Толгой дээр нь тэнгэр бий
Нуруун ард нь салхи үлээнэ
Ертөнц ганхахад
тэр хөвдөггүй
Найгах ертөнцийн өмнө зогсоод
Эцсээ хүртэл газар гишгэж байна
Бён Ши Жи үзэмж зураагүй
Ганхах ертөнцийн өмнө
гэсэн ч зогсож буй хүнийг зуржээ.

Өнөөдөр ч хаа нэгтээ
хэн нэгэн тэгж зогсоно.